FAKİRLİĞİM İŞTE

0

FAKİRLİĞİM İŞTE

 

Gözükmüyor bedenim akan şelalede

Fakirliğim işte sulu sepken

 

Dudaklarımda tanıdık bir durum

Avucuma dökülüyor berrak su

Sızsa ne olacak, uyansa ne

Karın ezilişini duyuyorum bilmem

Kaç kez yürüyorum aynı cildimi

İşte söz etmem fakirliğinden işte

Daha iyi bir fakirlik aramasın diyedir

Rüyamın ceplerinden dökülen

 

Fakirliğim gitmiyor öteye

İtemiyorum kollarından tutup

Fakir, süslü elbise karşımda işte

Sabahın ilk şaşkın ışığı

Çıplak göstermektedir kemiklerimi

 

Yol çizgilerini dizginleme türünden

Kaygısı olmuyor saçlarımın

Dağlarımdaki horultu krallığımın

Ve dolu dizgin atlarımın kucakladığım

Çevikliğini birbirine bağlarken

Hava açarken göğe çaldırdığım

 

Öyle ışığa muhtaç ki

Irmaklar kavuşur yüzümüzde

Utancımızdan yüzemeyiz

Yüzeyin kurnaz balıkları güler ardımızca sonra

Ensemiz gelir gelir onların tanıdığında durur

 

Basamaklanır kalbimin ağusu ve tanımadık ve

Hiçbir şey hatırlatmayan çocuklar geçtikçe

Gözlerime gözleri değdikçe kemikleşir

Buzda kayar gibi keyifli köylüler

Kızılca sobada kıyamet kopmuş

Odunlarının umurları değil

 

ONUR KILIÇ

Leave A Reply