SON GÖLGELER

 

Son ordular

Dört bir gözün gördüğü son bulutlar

Alt bir dünyada koşmak şeklini alan

Yele yele kırbaçlar, toza dumana fuarlar

Ve oluş

Ve bir buğdayı bir buğdaya kavuran

Bir imkansızı bir imkana cımbızlatan

Terlemiş toprağı şelaleye tutturan

Mızraktaki havayı unutturan

 

Söz konusu üzerindekileri çaldıkça zengin

Arazilerdir bulutların ilk bulduğu

Gölgelerin atlara benzediği

Kırmızı leyleğin güneşle

Posta posta yüzleri çizdiği

Uçmanın kule yangınından estiği

Kan yağar dağlanmış eteğe

Kaldırır yüzünü acılardan kızımız

Yalnız kalmış bir şüphe ılık dağı aşamaz

Sıcak bir saçı siyah bir dudakta kavuran

 

Öğleyin aynı, geceleyin aynı yerde duran

Nesnesiz son gölgeler

Oranın insanları işte o gün ayıplarıyla

Yüzleşir ıslak aynalardan derin sulara

Dondurur kanlarıyla kırmızı elmalı nehri

Toprağı gübreler ufalanmış gök

Göz – etek kabulüne hazırlanır

Hızla taylaşır uzamış boyunları

Gölgelerin taşlara su içirdiği

 

ONUR KILIÇ

 

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here