Tarihte bugün doğan 68 kuşağının  devrimci önderlerinden, Samsun doğumlu olan Mahir Çayan, ortaokul ve lise dönemlerini Haydarpaşa Lisesi’ nde, yani İstanbul’da geçirdi. 1963 ‘te İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ne kaydoldu. Ertesi yıl Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’nde öğrenimine devam etti. Bu dönemde TİP ve Fikir Kulüpleri Federasyonu’na (FKF) bağlı olan SBF (Siyasal Bilgiler Fakültesi) fikir kulübüne girdi. 1965’te bu klubün başkanlığını da üstlendi.

1967’de kısa süreliğine Fransa’ya gitti. Bu geziden sonra ideolojik olarak Milli Demokratik Devrim saflarında yer aldı.

TİP ile olan temel ayrılığı devrim sorunu olarak tarifler. Fransa’da bulunduğu süreçte Latin Amerika silahlı (fokoist) mücadelelerinden etkilenir. TİP’i bu süreçte yasalcılıkla suçlar, Türkiye’deki devrim sürecinin ancak silahlı bir mücadeleyle ve kendi özgül koşullarının tespit edilmesiyle olabileceğini savunur. Bu görüşe daha yakın olan Türk Solu ve Aydınlık dergilerinde yazılar yazar. Bu dönemde yazdığı önemli yazıları “Revizyonizmin Keskin Kokusu 1“, “Revizyonizmin Keskin Kokusu 2” ve “Aren Oportünizminin Niteliği” dir.

1968’deki 6. Filo eylemlerine İzmir’de katıldı ve gözaltına alındı daha sonra serbest bırakıldı. Bu yıllarda Türkiye İşçi Partisi (TİP) ve Fikir Kulüpleri Federasyonu (FKF) içinde başlayan tartışmalarda Milli Demokratik Devrim (MDD) görüşünü benimsedi. Siyasal Bilgiler Fakültesi içindeki etkinliğinde bu görüş doğrultusunda davrandı. Yusuf Küpeli’ nin FKF genel başkanı olduğu bu dönemde, gerek SBF’de gerekse Ankara’daki devrimci mücadele içinde aktif olan Çayan, TİP adına Zonguldak ve Karadeniz Ereğlisi’ nde çalışmalarda bulundu. Bu gezide Sadun Aren ile TİP senatörü Fatma İşmen’in tutumunu eleştirdi. Bu konudaki görüşleri Aren Oportünizminin Niteliği adı altında Türk Solu dergisinde yayınlandı. bu arada savunduğu MDD doğrultusunda ideolojik çalışmalarını yoğunlaştıran Mahir Çayan, Emek dergisinde Kenan Somer’in Devlet Devrim ve Lenin ve Devrim Nasıl Tanımanmalı başlıklı yazılarına Türk Solu’ nda Revizyonizmin Keskin Kokusu I ve Revizyonizmin Keskin Kokusu II yazılarıyla cevap verdi.

 

Bir süre Fatsa’da kalan Mahir Çayan ve arkadaşları infazları engellemek için eylem olanakları araştırırlar. 26 Mart 1972’de Ünye’de NATO’ya ait radar istasyonunda çalışan iki İngiliz ve bir Kanadalı teknisyeni kaçırır ve karşılığında THKO (Türkiye Halkın Kurtuluş Ordusu) önderleri Deniz Gezmiş, Hüseyin İnan ve Yusuf Aslan’ın serbest bırakılmasını isterler. 28 Mart’ta rehinelerle birlikte Niksar’ın Kızıldere Köyü muhtarının evinde kalmakta olan arkadaşlarının yanına giderler. 30 Mart günü muhtarın evinde askerler tarafından ablukaya alınırlar.

Askerlerin megafonla yaptıgı teslim olun çağrılarına devrimci sloganlarla karşılık verilir. Evi sarmış olan askerler ile silahlı çatışmaya girilir. Çatışma sonunda Mahir Çayan, Cihan Alptekin, Ömer Ayna, Saffet Alp, Sinan Kazım Özüdoğru, Hüdai Arıkan, Ahmet Atasoy, Ertan Saruhan, Sabahattin Kurt ve Nihat Yılmaz katledilir. Evde bulunan Ertuğrul Kürkçü samanlıkta saklanarak sağ kalır ve yakalanır. Rehineler ise çatışma sırasında öldürülürler. Cenazeler savcının nezaretinde Niksar’a götürülür

Mahir Çayan’ın mezarı Ankara Karşıyaka Mezarlığı, L/3 adası, 99 no’lu mezardır.

Devrimciler Ölür ama Devrimler Durmaz Sürer!

KAVGAMIZDA YAŞIYOR.!

kaynak:vikisosyalizm

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here